Het resultaat van zijn werk genereus delen: voor Robert Boons (65)  is dat zowat het meest waardevolle dat hij als fotograaf kan bereiken. Sinds begin dit jaar reist hij – in duo met generatief nieuwsmaker Griet Bouwen– doorheen het netwerk van Vakantieparticipatie. Op zoek naar verhalen van professionals en vrijwilligers die vakantie mogelijk maken voor mensen in armoede. Verwonderd kennismakend met mensen in armoede die getuigen over de uitdagingen in hun leven en de helende kracht van vakantie. Zijn geschenk aan het netwerk is van grote waarde: ‘Niet mijn naam is belangrijk, wél dat de beelden en verhalen hun weg vinden naar een groot publiek.’

Het begin van een passie

Robert Boons, fotograaf

Robert Boons, fotograaf

Toen hij 18 was, kreeg hij zijn eerste camera cadeau. Een tweedehands Zenith. Het werd het begin van een levenslange passie. Robert begon te experimenteren, dook de donkere kamer in en schakelde de ene opleiding aan de andere. Eerst nog analoog, en later digitaal. Begonnen als cursist, en gaandeweg ook als docent. Zijn job heeft hij er nooit van gemaakt, al scheelde het even niet veel. ‘Ik werkte mijn hele leven bij de Post, en kon er op een bepaald moment doorgroeien tot fotograaf. Uiteindelijk heb ik die stap niet gezet omdat we dan naar Brussel moesten verhuizen. Dat paste toen niet in ons gezinsleven.’

Uitdrukken wat je raakt

De kunst van het beeld maakte iets compleet wat anders onaf geweest zou zijn in Roberts leven. ‘Ik heb niet de kans gehad om te studeren. Daar heb ik spijt van gehad. Fotografie gaf me een spoor om ergens wél in uit te blinken.’ Fotografie blijkt ook een manier om uitdrukking te geven aan wat beroert. ‘Toen ik begon te fotograferen zat ik toch wel in een donkere periode in mijn leven. Dat kon je ook zien aan mijn foto’s. En dat zie ik er vandaag nog altijd wel in. Mijn voorliefde voor zwart-wit, voor het spelen met licht en donker, voor de zeggingskracht van schaduw, voor mensen als centraal thema in mijn vrij werk.’

‘Ik wil mensen zorgzaam in beeld brengen. Het beeld moet iets positief uitdrukken, en dat zoek ik heel bewust op. Iedereen moet bij het bekijken van die foto’s kunnen zeggen dat ze er toch echt wel goed opstaan.’ Dan worden mensen blij, en trots. Het levert een pak voldoening op voor de man achter de camera.

Vrijwillig en genereus

Robert geeft zijn tijd en talent cadeau aan het netwerk Vakantieparticipatie. Vrijwillig. Omdat het hem zoveel goeds oplevert. ‘Ik ervaar al die contacten als een grote verrijking van mijn leven’, zegt Robert.

‘Het doet me zoveel goed om bij die mensen en op die mooie plekken te komen en daar via mijn foto’s uitdrukking aan te geven.’

Bovendien, en dat is opmerkelijk: het is niet de naam van de fotograaf die ertoe doet, maar de zeggingskracht van het beeld. Robert hecht niet aan auteursrechten, eigenaarschap van zijn werk. Vrijwilligers en professionals uit het netwerk Vakantieparticipatie krijgen hun foto’s op vraag simpelweg toegestuurd. Zonder kost, zonder belang. ‘Ik vind het helemaal oké als mijn foto’s een eigen weg gaan. Zelfs als ze elders weer opduiken zonder mijn naam. Ik maak er andere mensen gelukkig mee en ik ervaar er waardering door. Dat is voor mij genoeg.’

Het mag zelfs meer worden

‘Vakantieparticipatie doet schitterend werk, met en door bijzondere mensen. Ik had er geen idee van dat in het netwerk zoveel belangrijk werk gebeurt. Voor massa’s mensen die anders nooit de vreugde van vakantie zouden kunnen ervaren. Hoe belangrijk dat is, heb ik ook in mijn eigen familie gezien. Ik zou niet liever willen dan dat veel meer mensen die kracht ontdekken. Dat de verhalen en de beelden hun weg naar een groter publiek vinden. Hoe mooi zou het bijvoorbeeld zijn als we een kijk- en leesboek zouden maken, met foto’s en quotes, met pakkende verhalen in taal en beeld. Ja, wat mij betreft: het mag gerust nog meer en gevarieerder worden.’

We tekenden dit verhaal op voor:

Vakantieparticipatie

Auteur

Griet Bouwen

Lees het volledige verhaal:

De thuis van dit verhaal is hier:  www.iedereenverdientvakantie.be