Hoe welkom, welverdiend en nodig die enkele dagen vakantie ook zijn, voor mensen in armoede gaat aan de beslissing ‘we gaan!’ veel wikken en wegen vooraf. Niet in het minst over de centen. Het is sparen en puzzelen om er te geraken. En dan moet je er echt op kunnen vertrouwen dat de informatie over het verblijf, ontbijt, vervoer en kostprijs klopt. Want als nadien blijkt dat de kosten toch hoger uitvallen – al is het maar één euro –  stort het kaartenhuisje in mekaar. Dan verandert een vakantiedroom in een tijd van schaamte en zorgen. We praten erover met Marleen.

Jaren geleden sukkelden Marleen (51) en haar gezin in armoede. De oorzaken doen er niet toe. Want armoede gaat niet om schuld. Het gezin kwam in collectieve schuldbemiddeling terecht. De auto ging de deur uit, de knip op de portemonnee. De schuldbemiddeling is nu achter de rug. ‘Maar er zijn nog zoveel mensen die het maar amper kunnen redden. Ik krijg het er nog dikwijls benauwd van.’

Armoede: trekken, sleuren en schamen

‘Ik weet maar al te goed hoe het is, je leven proberen op het spoor te houden als je niets hebt. Elke dag blij zijn dat je een boterham hebt en iets ertussen, als is het alleen maar boter of mayonaise. Dat trekken en sleuren om elke dag iets op tafel te hebben, de paniek als mijn man onverwacht toch een zak – van de goedkoopste – chips meebracht uit de winkel: dat gevoel vergeet je nooit.’

‘Elke dag blij zijn dat je een boterham hebt en iets ertussen, al is het alleen maar mayonaise.’

Lees het verhaal hier verder.

We tekenden dit verhaal op voor:

Vakantieparticipatie

Auteur

Griet Bouwen

Lees het volledige verhaal:

De thuis van dit verhaal is hier:  www.iedereenverdientvakantie.be